De spinnende mug 

wolatelier 

Spinnen is bezinnen


Concludeerde mijn lief, gisteren tijdens het eten. Ik vertelde hem dat wanneer ik in de spinflow zit, dat wil zeggen dat mijn handen als vanzelf een mooie evenwichtige draad creëert, en het wieltje genoeglijk snort, het lijkt alsof ik in een extatische tijdloosheid terecht kom.


In deze staat wellen er regelmatig beelden en herinneringen, van lang geleden, op. Ze zijn als bellen die vanuit de diepte van mijn bewustzijn naar de oppervlakte komen en beschenen door de zon van aandacht, als parels worden belicht. Deze vergeten flarden verlangen een herbezinning, waardoor mijn huidige leven wordt verruimt.


Ik beschouw daarbij niet alleen het verleden en het heden maar ik zie ook duidelijker waar ik vooralsnog naar toe wil. De gesponnen draad als metafoor voor de levensdraad krijgt hier voor mij betekenis.

Dit doet me ook denken aan de drie schikgodinnen uit de Noorse Mythologie, De Nornen: ze spinnen een draad vanuit verleden naar het heden die zich ontwikkeld naar een toekomst toe. Zo spinnen ze het lot van mensen en goden.


Het lot ligt echter niet vast omdat we ook een vrije wil hebben, waardoor we ieder moment nieuwe keuzen kunnen maken. Dit besef maakt het leven oneindig dynamisch en creatief. Zo gaat het ook letterlijk met spinnen: wanneer het spinnen niet gaat als ik wil zoek ik naar een oplossing. Soms ga ik te raden bij andere spinners v/m via de FB groep "spinnen en spinnenwielen."

Maar ook uit ondervinding ontwikkeld zich een manier om een mooie evenwichtige draad te krijgen. 

Soms ben ik letterlijk de draad kwijt. Dan wordt het chaos op mijn klos. Dat vraagt heel veel geduld om het losse eindje (met behulp van de een tandenborstel) weer te vinden.


Ik vertel mijn lief dat als ik een paar dagen niet heb gesponnen omdat ik me ook moet kwijten van andere taken en verplichtingen, dat ik zelfs een beetje chagrijnig wordt. Spinnen is voor mij een manier om te verwerken en te verteren. Al spinnend passeren ook de recente belevingen de revue. Bijvoorbeeld een filmfragment, een stukje uit de krant of een gesprek dat ik wandelend met de hond, heb gehad. Al spinnend worden die belevingen geëvalueerd en krijgen een (voorlopige) nieuwe plaats in mijn bewustzijn. En dat schept ook een evenwicht in mijzelf.


Voor mij is spinnen een heilzaam antwoord op een haastige samenleving die met al haar vluchtigheid en prikkels er vaak voor zorgt dat ik mijn gedachten niet af kan maken. Wanneer ik daar geen tijd voor heb raak ik ontworteld en verlies ik allengs betekenis, zin en kracht. Een aantal spinnende collega's meldde mij dat het ook mensen met ADHD helpt om zich te focussen en dat ze daardoor meer rust ervaren. Ik kom steeds meer tot de conclusie dat spinnen een heilzaam ambacht is, niet alleen in psychologische zin maar ook in het perspectief van duurzaamheid.


Bovendien krijgt een zelfgesponnen en gebreide trui een emotionele en zinvolle betekenis, die je niet snel zult wegdoen.

Dat is anders, bijvoorbeeld, als met het synthetisch uitverkoopje van C&A. 

Na mijn pleidooi lanceert mijn lief  een nieuwe quote: "Een dag niet gesponnen is een dag niet geleefd!"